شاخص درمانی

💡 بسیاری از داروها تحت تأثیر مصرف آب مرکبات قرار می گیرند. هنگامی که آنزیم متابولیزه کننده مهار شود، مقدار کمتری از دارو توسط آن در سلول‌های اپی‌تلیال متابولیزه می‌شود. این تداخل به ویژه زمانی خطرناک است که داروی مورد نظر دارای شاخص درمانی پایین باشد، به طوری که افزایش اندک در غلظت خون می‌تواند تفاوت بین اثر درمانی و سمیت باشد. آب مرکبات اگر به مقدار کم مصرف شود، آنزیم را تنها در درون روده مهار می‌کند. مهار آنزیم کبدی ممکن است باعث افزایش بیشتر قدرت و نیمه عمر متابولیک طولانی شود (نیمه عمر متابولیک طولانی مدت برای همه روش‌های تجویز دارو). درجه تأثیر میان افراد و میان نمونه‌های آب میوه بسیار متفاوت است و بنابراین نمی‌توان آن را پیشینی به شمار آورد.

💡 پزشکان هنگام تجویز داروهای حساس، حتماً شاخص درمانی آن را بررسی می‌کنند تا فاصله بین دوز مؤثر و دوز سمی برای بیمار کاملاً رعایت شود.

💡 داروسازان و محققان با انجام آزمایش‌های گسترده، شاخص درمانی ترکیبات جدید را تعیین می‌کنند تا ایمنی و اثربخشی آن‌ها در درمان بیماری‌ها تضمین گردد.

💡 بالا بودن شاخص درمانی یک دارو نشان‌دهنده این است که آن ماده با ایمنی بالا می‌تواند بیماری مورد نظر را در بدن بیمار بهبود بخشد.