سیانوژن

گازی بی رنگ، سمی، و قابل اشتعال که در جوش کاری، برش فلزات، و سوخت موشک ها کاربرد دارد.

سیانوژن یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۹۹۹۹ است.

سیانوژِن (Cyanogen)
گازِ بی رنگی با فرمول C۲N۲، با بوی تند بادامِ تلخ. در آب، الکل، و اِتِر محلول است. چگالی آن۲.۳۳۵ گرم بر دسی متر مکعب، نقطۀ ذوب آن ۲۷.۹- درجۀ سلسیوس، و نقطۀ جوش آن ۲۰.۷- درجۀ سلسیوس است. ترکیب آن بسیار سمی است. در آزمایشگاه براثر حرارت دادن به آن سیانیدِ جیوه (II) تولید می شود، ولی در صنعت با اکسایش فاز گازی سیانید هیدروژن در مجاورت هوا و کاتالیزور نقره، کلرو اکسید سیلیسیم (IV) فعال شده یا دی اکسید نیتروژن و نمک مس (II) به دست می آید. سیانوژن واسطۀ بسیار مهمی در فرآوری انواع کودهای شیمیایی است و در مقام پایدارکننده، برای ساخت نیتروسلولز به کار می رود.

💡 قوس الکتریکی مولکول‌های هیدروژن را به‌طور مؤثر تجزیه می‌کند، که سپس با آزادسازی فوق‌العاده گرما دوباره ترکیب می‌شوند و از دمای ۳۴۰۰ درجه سانتیگراد به دمای ۴۰۰۰ درجه سانتیگراد می‌رسند. بدون قوس، مشعل اکسی هیدروژن فقط می‌تواند به دمای ۲۸۰۰ درجه سانتیگراد برسد.این سومین درجه داغ شعله بعد از دی سیانو استیلن در دمای ۴۹۸۷ درجه سانتیگراد و سیانوژن در دمای ۴۵۲۵ درجه سانتیگراد است. مشعل استیلن فقط به دمای ۳۳۰۰ درجه سانتیگراد می‌رسد. این دستگاه را می‌توان مشعل هیدروژن اتمی یا مشعل هیدروژن نوپا نامید. این فرایند به جوشکاری قوس اتمی نیز معروف است.

💡 ترکیبات معدنی کربن نیتروژن شامل سیانوژن، هیدروژن سیانید، سیانامید، اسید ایزوسیانیک و سیانوژن کلرید است.