سنگ نو

لغت نامه دهخدا

سنگ نو. [ س َ گ ِ ن َ / نُو ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) سنگی است شفاف و سفید مصنوع یا طبیعی که آنرا تراش الماس دهند و فص نگین کنند. شیشه یا بلور مصنوع که از آن نگین انگشتری کنند. ( یادداشت بخط مؤلف ). قسمی سنگ شفاف سفید چون الماس، کم قیمت که بتراشند و از آن انگشتری و دیگر زینتها کنند. ( حدود العالم ).

جمله سازی با سنگ نو

💡 حسینیه کوی سنگ مربوط به دوره قاجار است و در نائین، مرکز محله سنگ نو واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۴۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.