لغت نامه دهخدا
سماع خانه. [ س َ ن َ / ن ِ] ( اِ مرکب ) خانه ای که مخصوص است به آواز و رقص بخصوص اگر دراویش آنرا ترتیب دهند. ( از ناظم الاطباء ).
سماع خانه. [ س َ ن َ / ن ِ] ( اِ مرکب ) خانه ای که مخصوص است به آواز و رقص بخصوص اگر دراویش آنرا ترتیب دهند. ( از ناظم الاطباء ).
خانه ایکه مخصوص است باواز و رقص بخصوص اگر دراویش آنرا ترتیب دهند.
💡 اما سماع در زمان مولانا به شکل امروز نبود؛ مریدی غذایی تهیه میکرد و دوستان و آشنایان را دعوت میکرد و غذا صرف میشد و بعد یا قبل غذا، قوالان نشیدههایی که طبعاً آهنگ و سرود معینی نداشت را میخواندند و هرکس که میخواست سماع میکرد؛ بنابراین برخلاف سماع امروز که نمیشود مردم را بدان خواند یا کسی نمیتواند وارد سماع خانه شود، تمام این حالتها در زمان مولوی وجود داشت.
💡 سماع خانه پردازان دل، کیفیتی دارد که شد دیوانه هر کس در بیابان دید مجنون را