سلحدار
مترادفها
سلاحدار
متضادها
بیسلاح
لغت نامه دهخدا
سلحدار. [ س ِ ل َ ] ( نف مرکب ) آنکه سلاح بتحویل او باشد. ( بهار عجم ) ( آنندراج ). مخفف سلاحدار:
شحنه میدان پنجم تا سلحدار تو شد
زخم او بر جسم جانی نه که جانی آمده است.سنایی.بلای خمار است در عیش مل
سلحدار خار است با شاه گل.سعدی.تا جهان بوده ست فراشان گل
از سلحداران خار آزرده اند.سعدی.
جمله سازی با سلحدار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 هر که عشق روی گل دارد بگو تا بپوشد از سلحداران خار
💡 بلای خمار است در عیش مل سلحدار خار است با شاه گل
💡 چراست خار سلحدار و ابر روی ترش ز رشک آن که گل سرخ صد عدو دارد
💡 تا جهان بودست جماشان گل از سلحداران خار آزردهاند
💡 شحنه میدان پنجم تا سلحدار تو شد زخم او بر خصم جای گمانی آمد است
💡 در داستانهای تاریخی قدیمی، سلحدار همیشه فردی مورد اعتماد بود که وظیفه محافظت از جان پادشاه و حفظ امنیت در دربار را بر عهده داشت.
💡 حضور یک سلحدار مجهز به سلاحهای کامل در کنار کاروانهای تجاری، برای جلوگیری از حملات راهزنان در مسیرهای صعبالعبور بسیار ضروری به نظر میرسید.
💡 لشکریان قدیمی در میدانهای جنگ، سلحدارانی داشتند که با شجاعت تمام در خط مقدم نبرد میجنگیدند تا از قلمرو خود دفاع کنند.