سبز تلخ

سبزتلخ. [ س َ ت َ ] ( ص مرکب ) کنایه از معشوق سبز رنگ ملیح. ( آنندراج ):
می کند در خاک و خون نظارگی را دیدنش
سبزتلخ من عجب شمشیر زهر آلوده است.صائب تبریزی ( از آنندراج ).چنین سبزتلخی ندیده ست کس
که با نکهتش عشق ورزد نفس.ظهوری ( از آنندراج ).

کنایه از معشوق سبز رنگ ملیح

💡 نیشکر قامت من آنکه دل من دارد سبز تلخی است که شیرینی ازو می بارد

💡 می کشد در خاک و خون نظارگی را دیدنش سبز تلخ من عجب شمشیر زهرآلوده ای است

💡 به خنده های جگرسوز، سبز تلخ بهار نمک ز شور قیامت درین نمکدان کرد

💡 ای سبز تلخ این نگه جان گداز چیست مردم ز زهر چشم تو این خشم و ناز چیست