ساییدگی

ساییدگی. [ دَ / دِ ] ( حامص ) عمل ساییدن. کار ساییدن. رجوع به ساییدن شود.

حالت و کیفیت ساییده.

ساییدگی (پزشکی). در درماتولوژی، ساییدگی زخمی است که به سبب صدمه های سطحی به پوست ایجاد شده، و تنها روپوست را دچار آسیب کرده است. ساییدگی نسبت به زخم، از شدت و خونریزی کمتری برخوردار است. نوعی دیگر از ساییدگی که باعث از بین رفتن تمامی لایه ها می شود انفجار یا استخراج ( Avulsion ) گفته می شود که همیشه احتیاج به مراقبت های فوریت های پزشکی می باشد.

💡 جالب‌ترین ویژگی این جانور دندان‌های آسیای بزرگ کشیده و تاج‌بلندش بودند که ریشه‌های عمیقشان تا انتهای آرواره و بالای جمجمه می‌رسیدند. این دندان‌ها احتمالاً برای خوردن گیاهانی بسیار زبر به‌کار می‌رفتند، چون روی آن‌ها نشانه‌هایی از ساییدگی در طول عمر جانور می‌بینیم.

💡 افزایش استحکام خستگی: پوشش‌های سطحی می‌توانند به‌طور طراحی شده، با ایجاد یک حائل محافظتی در برابر عوامل محیطی مانند زنگ زدگی، ساییدگی و ساییدن، استحکام خستگی مواد را افزایش دهند.

💡 چون دندان‌قروچه اغلب در طی خواب رخ می‌دهد، بیشتر افراد متوجه آن نمی‌شوند، اما سردرد مداوم یا آرواره (فک) زخمی نشان دهندهٔ دندان‌قروچه است. افزون بر آن ساییدگی سطح دندان‌ها از علائم دندان‌قروچه است.

💡 عدم یکنواختی در سطح رویهٔ راکت حتی به صورت جزئی یا عدم یکنواختی در رنگ آن که به دلیل ضربه خوردن یا ساییدگی رخ داده باشد مجاز است مشروط بر آنکه منجر به تغییر در کل خصوصیات سطح رویهٔ راکت نشود.

💡 فتق دیسک می‌تواند به علت ساییدگی تدریجی و پارگی خود به خود به‌خصوص در افرادی که کار نشسته دائمی دارند اتفاق افتد اما در اشخاصی که به حمل و نقل اجسام سنگین اشتغال دارند بیشتر از افراد دیگر است.

💡 ساییدگی قرنیه می‌تواند به علت دیسروفی‌های قرنیه نیز اتفاق بیوفتد. یکی از این موارد دیستروفی شبکه‌ای قرنیه است که از دیستروفی‌های اپیتیلیوم قرنیه به‌شمار می‌آید.