زینت گر

زینت گر. [ ن َ گ َ ] ( ص مرکب ) زینت دهنده. که زینت دهد. که آراید:
تا فرش عدل او شده زینت گر زمین
برچیده است ظلم بساط ستمگری.طالب آملی ( از آنندراج ).رجوع به زینت و دیگر ترکیبهای آن شود.

زینت دهنده که زینت دهد

💡 گوهر شهوار را آرایشی در کار نیست ترک زینت گر کند،نام خدا، می زیبدش

💡 عقل که باغ صفت آرای تست تشنه زینت گری رای تست

💡 آثار کف گهر فشانت زینت گر راه کهکشان باد