زود گرد

زودگرد. [ گ َ ] ( نف مرکب ) به سرعت و چالاکی گردنده. ( ناظم الاطباء ). سریعالحرکه. تندگردنده. تیزگرد. که در اندک زمانی گردد و حالتی دیگر بخود گیرد:
ای فلک زودگرد وای بر آن
کو به تو ای فتنه جوی مفتون شد.ناصرخسرو.دو پره چو پرگار مرکزنورد
یکی دیرجنبش یکی زودگرد.نظامی.

تیز گرد تند گردننده

💡 زوداکه به دلوشان فرو دادست این گنبد زود گرد دولابی

💡 برآید زود گرد از هر دو عالم ز شوخی گر چنین پوینده باشی

💡 آسیائی زود گرد است این و تیز زو نه شاید بود شاد و نه حزین

💡 حلقه ی زلفت زهر دری که درآید دست سیه زود گرد خانه برآرد

💡 ای فلک زود گرد، وای بران کو به تو، ای فتنه‌جوی مفتون شد

💡 که آتش براو برفروزدش زود گرد نعره ز آن آتش تیز و دود