زلفینک

زلفینک. [ زُ ن َ ] ( اِمصغر )زرفینک. زورفینک. زولفینک. زورفین خرد. که از طریق مشابهت حلقه بودن به زلف اطلاق می شود. موی صدغ حلقه کرده. ( از یادداشتهای بخط مرحوم دهخدا ). ( از: زلفین +ک، پسوند تصغیر و تحبیب ). ج، زلفینکان:
زلفینک اوبر نهاده دارد
بر گردن هاروت زاولانه.خسروی ( از لغت فرس اسدی چ اقبال ص 448 ).بینی آن زلفین او چون چنبر بالان بخم
گر بلخچ اندر زنی ایدون بود چون آبنوس.طیان ( از لغت فرس اسدی چ اقبال ص 61 ).ای بسا شورا کزان زلفینکان انگیختی
گر نترسیدی تو از منصور عادل کدخدای.منوچهری.رجوع به زلفین شود.

💡 گفتم بشمارم خم زلفینک جادوش یک پیچ بپیچید و غلط کرد شمارم