لغت نامه دهخدا
زقال. [ زَ ] ( اِ ) زغال اخته. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). این درختچه در جنگلهای ارسباران بحال وحشی موجود است. آن را در ارسباران زقال و در تهران زقال اخته می خوانند. ( جنگل شناسی ساعی ج 2 ص 260 ). اسم فارسی قرانیا است و آن ثمر درخت است بقدر زیتون و یاقوتی رنگ بعد از خشکی سیاه می باشد... ( تحفه حکیم مومن ). رجوع به زغال اخته و تحفه حکیم مؤمن شود.
