لغت نامه دهخدا
زریک. [ زِ ] ( اِ )بمعنی زرشک باشد و به عربی انبرباریس خوانند. ( برهان ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). رجوع به زرشک شود.
زریک. [ زَ ] ( اِ ) طلائی مساوی دریک. رجوع به ایران باستان ج 2 ص 1494 و 1495 شود.
زریک. [ زِ ] ( اِ )بمعنی زرشک باشد و به عربی انبرباریس خوانند. ( برهان ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). رجوع به زرشک شود.
زریک. [ زَ ] ( اِ ) طلائی مساوی دریک. رجوع به ایران باستان ج 2 ص 1494 و 1495 شود.
طئی
رجوع شود به:دریک
💡 در امتداد ضلع جنوب غربی منطقه بومگردی، مناطق بیابان و نیمهبیابان نوبی–سندی جنوب ایران بسیار خشک و بومگردیهای بیابانی ماسهای ریگستان–شمال پاکستان در شرق ایران قرار دارند. در شمال افغانستان، منطقه بوم جنگلی زریک کوههای مرکزی افغانستان است. در امتداد ضلع شرقی، جنگلهای بوتهای خار شمال غربی قرار دارد. در وسط منطقه بومگردی، در امتداد بالای بلندترین خط الراس، تکههای جدا شده از دو منطقه بومگردی مرطوبتر - جنگلهای مخروطی کوهستانی شرق افغانستان و علفزارهای کوهستانی رشته سلیمان - وجود دارد.