لغت نامه دهخدا
( زخیرة ) زخیرة. [ زَ رَ ] ( ع اِ ) ( در تداول مولدان ) مؤنت و مصارف سپاهیان و حیوانات سواری سپاه را گویند، بمناسبت فراوانی و زیادی آن. ج، زخائر.( از محیطالمحیط ). رجوع به زخائر، زخار و زخر شود.
( زخیرة ) زخیرة. [ زَ رَ ] ( ع اِ ) ( در تداول مولدان ) مؤنت و مصارف سپاهیان و حیوانات سواری سپاه را گویند، بمناسبت فراوانی و زیادی آن. ج، زخائر.( از محیطالمحیط ). رجوع به زخائر، زخار و زخر شود.
مونث و مصارف سپاهیان و حیوانات سواری سپاه را گویند بمناسبت فراوانی و زیادی آن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 زبسکه تیغ تولشکر شکست و شهرگشاد به باد داد سر خویشتن زخیرهسری