این واژه به معنای به آنان افزود یا بر ویژگی آنان اضافه کرد است که در این ساختار، فاعل آن مؤنث میباشد. این ترکیب از دو جزء اصلی تشکیل شده است: زادَت به معنای افزود و پسوند هُمْ که ضمیر متصل جمع مذکر و به معنای آنان است. ریشه این کلمه از ماده ز ی د (زید) گرفته شده که دلالت بر نمو، افزایش و فزونی دارد. بر پایه منابع لغوی همچون اقرب الموارد و مفردات راغب، این ماده هم به حالت لازم (رشد کردن و زیاد شدن) و هم به حالت متعدی (افزودن و زیاد کردن) به کار میرود. به عنوان مثال، عبارت "زادَ الشَّیءُ" به معنای چیز فزونی یافت و "زادَ اللَّهُ خَیرًا" به معنای خداوند خیر را افزود است. در قرآن کریم، فعل زاد در صور گوناگون امر و مضارع اغلب به صورت متعدی و همراه با مفعول به کار رفته است. تنها در یک آیه (آیه ۱۷۳ سوره بقره) به صورت فعل لازم استفاده شده است. همچنین مشتقات این ریشه، همچون زیادة، بهطور گسترده در آیات قرآن حضور دارد که همگی بر معنای افزایش و فزونی دلالت میکنند.
زادتهم
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی زَادَتْهُمْ: به آنها اضافه کرد - به آنها افزود(فاعل مؤنث)
ریشه کلمه:
زید (۶۲ بار)هم (۳۸۹۶ بار)
زید و زیادت به معنی نموّ و افزایش و نیز به معنی افزودن است لازم و متعدی هر دو آمده است «زاد الشییء زیداً...و زیادة: نما - زاد اللّه خیراً» (اقرب) راغب آن را افزودن چیزی بر چیز تمام گفته است،. فعل زاد و امر و مضارع آن همه در قرآن متعدّی آمده مگر آیه که لازم است. ازدیاد مثل زاد لازم و متعدی آمده است (اقرب) ولی در قرآن مجید تمام موارد آن متعدی به کار رفته است مثل،،. مزید هم اسم مفعول آمده و هم مصدر میمی (اقرب). ظاهراً مراد از مزید اسم مفعول باشد یعنی: میگوید آیا بیشتر هست؟. این آیه نظیر سابق است. *. حضرت صادق علیه السلام آن را «وَ یَزیدُونَ» خوانده (مجمع) این شاید از آنجهت است که پیوسته جمعیّت بیشتر میشدند زیرا جمعیّت یک جامعه در یک حال نیست و اغلب رو به افزایش است. و شاید اگر «او» باشد باز مبیّن این نکته باشد. به عقیده المیزان «او» در مقام ترقّی است و معنی بل میدهد.