کلمه «رکیکه» دو معنا دارد. معنای اول، مونث رکیک است و به چیزی یا کاری گفته میشود که زشت، سخیف، قبیح، ناپسند، نامعقول، سست یا ضعیف باشد. در این معنا، رکیکه بار معنایی منفی دارد و در متون ادبی و اخلاقی برای انتقاد از رفتار، گفتار یا چیزهای ناپسند به کار میرود. معنای دوم، باران ریزه و اندک است که قطراتش کوچک و پراکنده بوده و زمین را به آرامی تر میکند. در منابع پزشکی و جغرافیایی قدیم، زمین باران ریزه خورده را ارض رکیکه مینامیدند. این نوع باران برخلاف باران شدید و سیلآسا، سبک و آرام است.
رکیکه
لغت نامه دهخدا
( رکیکة ) رکیکة. [ رَ ک َ ] ( ع ص، اِ ) رکیکه. تأنیث رکیک. ( یادداشت مؤلف ). || باران ریزه یا آن فوق دَث است. ( منتهی الارب ). باران ریزه و اندک. ( از اقرب الموارد ). باران ریزه. ( ناظم الاطباء ). || ارض رکیکة؛ زمین باران ریزه رسیده. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ فارسی
تانیث رکیک باران ریزه باران ریزه و اندک
جمله سازی با رکیکه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 «قصیدهای برای امینالدوله ساختم، الفاضش همه ذومعنیَین و ذو وجهین و اکثر عربی، چنانچه از کم سوادی همه را به مدحِ خود حمل کرد، و در حقیقت همه ذَم، بل که دشنامِ او بود. آری، بالای معنایِ رکیکه را چون لباسِ الفاظِ عربی پوشانند، رکاکتِ آنها اِزاله گردد.»