روز جوانی

روز جوانی. [ زِ ج َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) روزگار و ایام جوانی:
دریغ روز جوانی و عهد برنایی
نشاط کودکی و عیش خویشتن رایی.سعدی.

روزگار و ایام جوانی

💡 بنه روز جوانی بهر خود برگ جوان تا پیر باشد، پیر تا مرگ

💡 در آن روزیکه بد روز جوانی جوانی چون بود زان سان که دانی

💡 چو روز جوانی به پایان رسید سپیده‌دم از مشرق آمد پدید

💡 از غمت ایماه من پیر شدم چون حسین آه که آمد بشب روز جوانی مرا

💡 روز جوانی گذشت موی سیه شد سپید پیک اجل در رسید ساخته کن راحله

💡 دردا که به هرزه زندگانی بگذشت وندر شب غم روز جوانی بگذشت