روحی انارجانی

روحی انارجانی. [ ی ِ اَ ] ( اِخ ) از شاعران نامور آذربایجان، و در نظم و نثر استاد بود. دیوان و منشآتی دارد. ( از دانشمندان آذربایجان تألیف تربیت ص 161 ). سال زندگی او معلوم نیست.

از شاعران نامور آذربایجان و در نظم و نثر استاد بود.

💡 یاقوت حموی در سدهٔ ششم هجری به ابو زکریای تبریزی (شاگرد ابوالعلای مصری) اشاره می‌کند که به یک لهجهٔ محلی ایرانی تکلم می‌کرده‌است. همچنین در رساله‌ای از مولانا روحی انارجانی به نام «اصطلاحات و عبارات اناث و اعیان و اجلاف تبریز» (سدهٔ یازدهم هجری) بخشی به زبان آذری نوشته شده و این می‌نمایاند که تا زمان سلطان محمد خدابنده و حمزه میرزای صفوی، هنوز این زبان ایرانی در تبریز رواج داشته‌است.

💡 بخش دوم رسالهٔ روحی انارجانی بزرگ‌ترین نمونهٔ بازمانده از یکی از گویش‌های زبان پهلوی آذری به‌شمار می‌رود که بین سال‌های ۹۸۵ تا ۹۹۴ هجری تألیف شده‌است. این گویش با زبان آذری پهلوی[گنگ] تفاوت‌های فراوان دارد؛ ولی ریشهٔ آن به این زبان کهن بازمی‌گردد.