روح پیکر

روح پیکر. [ پ َ ک َ ] ( ص مرکب ) آنکه پیکرش چون روح باشد:
دردا که از برای شکست وجود من
سوی عدم شد آن خلف روح پیکرم.خاقانی.

آنکه پیکرش چون روح باشد

💡 از نوجوانی در لطافت روح پیکر وز جان نکوتر

💡 به حیرت ماند ازو رام و برادر که غائب شد ز چشم آن روح پیکر

💡 هزاران درود و دو چندان تحیت از ایزد بر آن صورت روح پیکر