لغت نامه دهخدا
روح عقلی. [ ح ِ ع َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) بگفته امام غزالی از مراتب ارواح نورانیه بشریه است و آن روحی است که بدان معانی مستخرج از حس و خیال درک میشود و آن جوهرخاص انسانی است و در چارپا و بچه وجود ندارد و مدرکات آن معارف ضروری کلی است. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ذیل روح ). و رجوع به روح ( در اصطلاح حکمت ) شود.