واژهی رعایتی صفتی نسبی است که از ریشهی رِعایت مشتق شده است. این واژه به معنی کسی یا چیزی است که مورد مهربانی و توجه قرار گرفته است. بر پایهٔ تعریف فرهنگ ناظم الاطباء، این صفت به شخصی اطلاق میشود که مورد لطف و مراقبت واقع شده باشد. در کاربرد گستردهتر، این صفت میتواند برای توصیف هر پدیدهای که شایستگی توجه و مراعات را دارا باشد، بهکار رود. بنابراین، «رعایتی» تنها به افراد محدود نمیشود و میتواند شامل امور، شرایط یا اشیایی شود که نیازمند دقت و عنایت ویژه هستند. در نگارش امروزی، رعایت دقیق قواعد املایی و سجاوندی، از جمله استفادهٔ صحیح از نیمفاصله در واژههایی مانند «میشود» و «نمیشود»، ضروری است. این دقت در نوشتار، باعث ارتقای خوانایی و حرفهای شدن متن میگردد و از هرگونه ابهام در انتقال مفهوم جلوگیری میکند.
رعایتی
لغت نامه دهخدا
رعایتی. [ رِ ی َ ] ( ص نسبی ) شخص مهربانی کرده شده. ( ناظم الاطباء ). درخور رعایت.
جمله سازی با رعایتی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ما را ز طرّه تو پریشانتر است حال داریم از نگاه تو چشم رعایتی
💡 بر خاک کوی نو به امید رعایتی عمری در انتظار بسر برده ایم باز
💡 دارم به لطف عام تو چشم عنایتی بنگر به حال زارم و فرما رعایتی