رطب ریز

رطب ریز. [ رُ طَ ] ( نف مرکب ) که رطب ریزد. ریزنده رطب. || بمجاز، گوینده سخن شیرین:
چو سقراط را داد نوبت سخن
رطب ریز شد خوشه نخل بن.نظامی.چون رطب ریز این درخت شدی
نیک بادت که نیکبخت شدی.نظامی.

💡 ابر نیسان بود گهر ریز نخل بستان بود رطب ریز

💡 قدش نخلی عجب دلاویز بر خسته دلان ز لب رطب ریز