رضاقلیخان. [ رِ ق ُ ] ( اِخ ) هدایت. از رجال نامی دوره قاجار و از دانشمندان و مؤلفان و گویندگان و نویسندگان بنام است و آثارش بیش از بیست جلد است که معروف ترین آنها تذکره مجمع الفصحا و تذکره ریاض العارفین و فرهنگ انجمن آراست. رجوع به ماده هدایت و فهرست ج 3 تاریخ ادبی ایران تألیف ادوارد براون و سبک شناسی ج 2 ص 197 و چهارمقاله ص 181 و احوال و اشعار رودکی فهرست ج 1، 2 و 3 و غزالی نامه حاشیه ص 204 و شدالازار ص 69 و 565 و تاریخ ادبیات در ایران تألیف صفا فهرست ج 2 و فهرست کتابخانه سپهسالار ج 2 ص 613 و 651 شود.
هدایت از رجال نامی دوره قاجار و از دانشمندان و مولفان و گویندگان و نویسندگان بنام است و آثارش بیش از بیست جلد است که معروف ترین آنها تذکره مجمع الفصحا و تذکره ریاض العارفین و فرهنگ انجمن آراست
رضا قلی خان (تهران ح ۱۲۵۰ـ همان جا ۱۳۱۱ش)
خوانندۀ ایرانی تصنیف و ضربی در عصر قاجار، نوازندۀ تنبک و آشنا به نوازندگی پیانو و ارگ. از استادان، شاگردان و سابقه هنری او اطلاع چندانی در دست نیست. شهرتش به سبب ضبط صفحاتی است که همراه هنرمندان بزرگ تهران از جمله درویش خان، اسدالله خان اتابکی نوازندگان تار؛ مشیرهمایون شهردار نوازندۀ پیانو؛ سید حسین طاهرزاده و اقبال آذر خوانندگان آواز؛ باقرخان رامشگر نوازندۀ کمانچه، حسین خان هنگ آفرین نوازندۀ ویولن؛ و اکبرخان هنگ آفرین نوازندۀ فلوت، در سال های اول جنگ جهانی اول پر کرد و در آن ها، بیشتر تصنیف و ضربی خوانده و با تنبک همراهی کرده است. از او صفحاتی نیز حاوی تک نوازی برای پیانو وجود دارد که در آن ها صدای سازش با کوک موسیقی ایرانی و با روش نوازندگی تار و سنتور، به گوش می رسد. در یکی دو صفحه نیز همراه تار درویش خان، به جای تصنیف و ضربی، آواز خوانده است. به سبب خدمت در نظمیه (شهربانی) به نام رضا قلی خان نظمیه شهرت داشت و منابع شفاهی دیگر، از او با نام رضاقلی خان تجریشی و نوروزی نام برده اند. آثار رضاقلی خان، نوازنده ای متوسط و ضربی خوانی توانا را معرفی می کند که در مقایسه با سطح هنری استادان همان دوره نظیر درویش خان و حاج خان ضرب گیر، بالاتر از متوسط تلقی می شود. مجموعه ای از صفحات قدیمی او نیز به صورت محدود در قالب سی دی (لوح فشرده) منتشر شده است.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در سال ۱۲۸۸ خورشیدی برای ضبط صفحه به همراه درویش خان (تار) و باقرخان رامشگر (کمانچه) و اسدالله خان (تار و سنتور)، حسین هنگ آفرین (ویولن) و رضا قلی خان (آواز) و حبیبالله شهردار (پیانو) به لندن رفت. این سفر از راه روسیه انجام گرفت و در بین راه گروه در شهر رشت توقف داشته و به تقاضای مجاهدان مشروطه سه شب به اجرای کنسرت پرداختند.
💡 قطعه دیگر نمایشی است به نام «دمپخت فری» که بعد از سال قحطی ۱۲۹۶ در تالار گراند هتل اجرا شدهاست. وجه تسمیه نمایشنامه برای اینست که در آن موقع بواسطه کم بارانی سالهای قبلی، قحطی سختی در تهران شد و برای کمک بینوایان به جای نان، به مردم دمپخت میدادند. این نمایشنامه با کنسرتی توأم بود که خواننده آن دائی او رضا قلی خان بود.
