لغت نامه دهخدا
راجکوت. [ ک ُ ] ( اِخ ) پرنس نشین بومی امپراتوری انگلیس در هندوستان که در میان شبه جزیره کتیور واقع است و سکنه آن 61000 تن میباشد. این شهر در خطه گجرات و در 93هزارگزی شمال شرقی جوانک است.
راجکوت. [ ک ُ ] ( اِخ ) پرنس نشین بومی امپراتوری انگلیس در هندوستان که در میان شبه جزیره کتیور واقع است و سکنه آن 61000 تن میباشد. این شهر در خطه گجرات و در 93هزارگزی شمال شرقی جوانک است.
راجکوت ( به انگلیسی: Rajkot ) شهری با جمعیت ۱٬۶۰۶٬۷۴۵ نفر ( در سال ۲۰۱۲ ) در ایالت گجرات در کشور هند واقع شده است.
راجْکوت (Rajkot)
شهری در ایالت گجرات، در غرب هند، به فاصلۀ ۲۰۰ کیلومتری جنوب غربی احمد آباد، با ۶۵۱هزار نفر جمعیت (۱۹۹۱). در تقاطع جاده و راه آهن قرار دارد و از دهۀ ۱۹۷۰ به سرعت رشد کرده است. تولید پارچه و مواد شیمیایی و فرآوری محصولات کشاورزی، مانند بادام زمینی، از صنایع اصلی آن است. راجکوت پایتخت سابق ایالت نواب نشین راجپوت بود.
💡 سال ۱۹۱۸م، رخمبائی پیشنهاد پیوستن به سازمان خدمات پزشکی زنان برای هند را رد کرد و در عوض مشغول کار در بیمارستان ویژه زنان و کودکان در راجکوت شد و تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۲۹م، در همان شغل باقی ماند. در همین دوره بود که به ابتکار وی، انجمن صلیب سرخ در راجکوت تأسیس شد. پس از بازنشستگی رخمبائی به بمبئی نقل مکان کرد و تا پایان عمر ساکن آنجا بود.