ذوق بخش

ذوق بخش. [ ذَ ب َ ] ( نف مرکب ) شادی بخش:
صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است
وقت گل خوشباد کزوی وقت میخواران خوش است.حافظ.

شادی بخش.

💡 صَحنِ بُستان ذوق بخش و صحبتِ یاران خوش است وقتِ گل خوش باد کز وی وقتِ میخواران خوش است

💡 دل ز تیر تو تن از داغ تو ذوقی دارد ذوق بخش دل زار و تن افگار منی

💡 چنین که گشته ز می ذوق بخش ساقی دور عجب که محتشم از وی گداییی نکند

💡 ای خوش آن نغمه های دردآمیز که بود ذوق بخش و شورانگیز

💡 ای ذکر ذوق بخش تو زیب زبان ما بی ذکر تو مباد زبان در دهان ما