دشمن سوز

دشمن سوز. [ دُ م َ] ( نف مرکب ) دشمن سوزنده. سوزنده خصم:
او به دندان و چنگ دشمن سوز
بازوی آهنین من شب و روز.نظامی.

دشمن سوزنده. سوزنده خصم.

💡 چو کینه دشمن سوز و چو مهر عالم گیر چو بخت ملک ستان و چو چرخ گیتی دار

💡 از صریر کلک دشمن سوز تو، تیغ و سپاه در پناه رای مهر افروز، تو تاج و سریر

💡 هوای دولت تو دوست ساز دشمن سوز زبان خامۀ تو نقش بند طبع گشای

💡 هم ز کین مریخ دشمن سوز او هم عطارد طفل نو آموز او

💡 و او به دندان و چنگ دشمن سوز بازوی آهنین من شب و روز