لغت نامه دهخدا
درویش پسر. [ دَرْ پ ِ س َ ] ( اِ مرکب ) بچه درویش. درویش بچه:
هرچند که درویش پسر نغز آید
در چشم توانگران همه چغز آید.ابوالفتح بستی.|| درویش نوجوان: درویش پسر این بشنید. ( گلستان سعدی ).
درویش پسر
فرهنگ فارسی
بچه درویش درویش بچه درویش نوجوان
جمله سازی با درویش پسر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 درویش پسر این بشنید و گفت: تا پدرت زیر آن سنگهای گران بر خود بجنبیده باشد، پدر من به بهشت رسیده بود.
