درویش مرد

💡 چونکه آن درویش مرد راه شد بی دل و بی صبر پیش شاه شد

💡 ببخشید گنجی به درویش مرد که خوردش نبودی به جز کارکرد

💡 بر نیفتد ملتی اندر نبرد تا درو باقیست یک درویش مرد

💡 همانا بدیدی تو درویش مرد ز پیری فرومانده از کارکرد

💡 شهر ها زیر سپهر لاجورد سوخت از سوز دل درویش مرد

💡 در داستان‌های قدیمی، آن درویش مرد با لباس‌های ساده و قلندرانه، همیشه در گوشه بازار نشسته و به تماشای رفت و آمد مردم می‌پرداخت.

💡 او که یک درویش مرد و زاهد بود، تمام عمر خود را در خلوت عبادت و کمک به نیازمندان گذرانده بود و هیچ مال و منالی نداشت.

💡 شخصیت درویش مرد در این نمایشنامه، نمادی از صبر و استقامت در برابر سختی‌های زندگی و بی‌تفاوتی نسبت به تجملات دنیوی است.