در پذیر

درپذیر. [دَ پ َ ] ( نف مرکب ) درپذیرنده. پذیرنده:
در که نالم که دستگیر توئی
درپذیرم که درپذیر توئی.نظامی.رجوع به درپذیرفتن شود.

در پذیرنده پذیرنده

💡 بدو گفت شاه این ز من در پذیر سخن هرچ گویم ز من یاد گیر

💡 یا ولی الله دلم آینه ی مهر تست ذره ی زار توام زاری من در پذیر

💡 جان بخدمت میفرستد در پذیر گر گل است ار خار از بستان توست

💡 گر می‌توان که دستم گیری و در پذیری بسیار مزد باشد اندک رعایتی کن

💡 گر ز صغیر است و گر از کبیر هر سخن نیک بجان در پذیر

💡 گر همه بر دیده زند دوست تیر منت بر دیده نه و در پذیر