«دجه» واژهای عربی است که در زبان فارسی بیشتر در متون قدیمی دیده میشود. یکی از معانی آن «شدت تاریکی» است، یعنی زمانی که هوا بسیار تاریک میشود. این واژه بهویژه برای توصیف تاریکی شب به کار میرود. در برخی منابع، «دجه» به معنای خود تاریکی و سیاهی شب آمده است. معنای دیگر «دجه» به «سه انگشت همراه با لقمه غذا» اشاره دارد. این کاربرد بیشتر در زبان عربی قدیم و توصیف شیوه خوردن دیده میشود. همچنین در بعضی لغتنامهها، «دجه» به بخشی از لباس، مانند یقه یا گویقه پیراهن، گفته شده است. به طور خلاصه، این کلمه واژهای چندمعنایی است که هم برای تاریکی شدید و هم برای برخی مفاهیم ساده روزمره به کار رفته است.
دجه
لغت نامه دهخدا
( دجة ) دجة. [ دُ ج َ ] ( ع اِ ) سه انگشت با لقمه. || گویک پیراهن. ج، دجاة. دجی. ( منتهی الارب ).
دجه. [ دُج ْ ج َ ]( ع اِ ) شدت تاریکی. ( منتهی الارب ). تاریکی. ( مهذب الاسماء ). ج ِ دجی. ( مهذب الاسماء ). تاریکی شب. ( دهار ).