دبیه

لغت نامه دهخدا

دبیه. [ دُ بی ی َ ] ( اِخ ) دهی است از بخش بستان شهرستان دشت میشان. در 5 هزارگزی باختر بستان و 5 هزارگزی جنوب راه بستان. جلگه. دشت. گرمسیر. دارای 1000 تن سکنه. آب آن از رودخانه کرخه. محصول آن غلات و برنج و شغل اهالی زراعت و ماهیگیری و صنایع دستی آنان حصیربافی است. دبستانی دارد. ساکنین از طایفه بنی طرب هستند. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).

دانشنامه عمومی

دبیه ( به عربی: دبیة ) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان شوف واقع شده است. دبیه ۱۶٫۶۱ کیلومتر مربع مساحت دارد.

جمله سازی با دبیه

دبیه ۱۶٫۶۱ کیلومتر مربع مساحت دارد.
تقریباً تمام روستاهای مجاور تالاب بجز شهر رفیع، به‌طور کلی از بین رفته‌اند. از جملهٔ این روستاهای از میان رفته می‌توان: دبیه، حسچه، لولیه، عمه، کسر، مچریه، محیّره، سیّدیّه، ابوچلاچ، مشیمشیّه، جرایه، طبر، شط علی، زهیریِه، برگه، و برص را نام برد.
دبیه (به عربی: دبية) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان شوف واقع شده‌است.
نشستنگهش بُد سرا پرده هفت همه گونه‌گون دبیه زَر بفت