خیر البشر

واژه «خیرالبشر» از دو بخش «خیر» به معنای بهترین، برترین و نیکوترین، و «بشر» به معنای انسان تشکیل شده است. این ترکیب در زبان فارسی و عربی به معنای «بهترین انسان‌ها» یا «برترین فرد در میان همه انسان‌ها» به کار می‌رود. در منابع لغوی، از جمله لغت‌نامه دهخدا و فرهنگ فارسی، «خیرالبشر» به عنوان یکی از القاب حضرت محمد (ص) معرفی شده است و برای بیان برتری، فضیلت و جایگاه والای ایشان در میان تمام انسان‌ها استفاده می‌شود. این لقب نشان‌دهنده آن است که پیامبر اسلام (ص) از نظر اخلاق، شخصیت، هدایتگری و کمالات انسانی در مرتبه‌ای برتر از دیگر انسان‌ها قرار دارد. شاعران و نویسندگان فارسی نیز در آثار خود بارها از این واژه بهره گرفته‌اند و آن را به عنوان عنوانی احترام‌آمیز برای پیامبر اکرم (ص) به کار برده‌اند. در اشعار ناصرخسرو و حافظ نیز «خیرالبشر» با همین معنا دیده می‌شود و به روشنی به حضرت رسول اکرم (ص) اشاره دارد. بنابراین، «خیرالبشر» واژه‌ای ستایش‌آمیز و مذهبی است که در معنای اصلی خود به «بهترین و برترین انسان» اشاره می‌کند و به طور ویژه از القاب شناخته‌شده پیامبر اسلام حضرت محمد (ص) به شمار می‌آید.