خون دیده

خون دیده. [ دی دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) حائض. طامث. ( یادداشت بخط مؤلف ).

حائض طامث

💡 در ماتم تو دهر بسی شیون کرد لاله همه خون دیده در دامن کرد

💡 درد هجرانت چه گویم دلبرا روی جانم را به خون دیده شست

💡 سروی به خون دیده بپروردمش به ناز برداشت از سر من بیچاره سایه باز

💡 تو گفتی روی خاقانی است آن طشت که خون دیده بر وی رهگذر کرد

💡 ابریست که خون دیده بارد غم تو زهریست که تریاک ندارد غم تو

💡 تا عالمی نسوزد از این آه آتشین از خون دیده میزنم آبی بآتشی