خون حیض

خون حیض. [ ن ِ ح َ / ح ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) خون ماهیانه زنان. طمث: حیض. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به حیض شود.

خون ماهیانه زنان طمث

[ویکی فقه] "حیض" خون سیاه و غلیظی است که هنگام بلوغ زن، غالباً همراه با سوزش و حرارت، از رحم وی خارج میشود که به تناسب طبیعت وی در زمانهای بعد، به صورت عادت (ماهانه) درمی آید.
"حیض" در اصل به معنی جمع شدن خون و جریان یافتن آن است و حوض را نیز به همین ارتباط حوض می گویند که آب در آن جمع می شود.
و در اصطلاح فقهی، "حیض" خون سیاه و غلیظی است که هنگام بلوغ زن، غالباً همراه با سوزش و حرارت، از رحم وی خارج می شود که به تناسب طبیعت وی در زمانهای بعد، به صورت عادت (ماهانه) درمی آید.
واژه "حیض" در قرآن
واژه "حیض" در قرآن به کار نرفته، ولی مشتق آن به صورت مصدر (محیض) و فعل (یحضْنَ) به کار رفته است. در ضمن چون "حیض" مختص زنان بوده، لذا در زبان عربی اسم فاعل آن نیز مذکر ‏آورده شده و می‏گویند: "امرأة حائض" یعنی زنی که در ایام عادت ماهانه به سر می برد؛ چنانکه به زن باردار نیز "امرأة حامل" گفته می شود.
ماهیت حیض از منظر قرآن
خداوند متعال در این باره می فرماید:
«وَ یسئَلُونَکَ عَنِ الْمَحِیضِ قُلْ هُوَ أَذًی...»
«و از تو درباره خون حیض سؤال می‏کنند، بگو: چیز زیانبار و آلوده‏ای است‏!...»
"اذی" حالتی را گویند که به سبب رسیدن امور ناملائم و ناخوشایند برای انسان حاصل گردد؛ البته گاهی به دلیل مبالغه در آن امر، به خود آن أمر ناخوشایند نیز لفظ "اذی" اطلاق می‏شود.
همچنین "أذی" در آیه شریفه، به منزله تعلیل و علت برای حکم نیز هست؛ به عبارت دیگر "اذی" در اینجا به معنی ضرری است که از جهت آلودگی و نجاست به انسان می رسد.
قرآن "حیض" را به عنوان "اذی" (چیز آلوده و زیان‏آور) معرفی کرده که در واقع فلسفه حکم اجتناب از آمیزش جنسی را با زنان، در حالت حیض نیز بیان نموده که در ادامه آیه به صراحت، به احکام آن پرداخته است.
احکام حیض
...
[ویکی شیعه] خون حِیض یکی از انواع خون هایی است که از رحم بانوان از دوران بلوغ تا یائسگی جاری می شود. زن در این مدت «حائض» بوده و احکام فقهی ویژه ای دارد، از جمله حرام بودن نماز خواندن و روزه گرفتن و توقف در مسجد.
قرآن، خون حیض را زیان بار معرفی کرده و آمیزش جنسی در این شرایط را ممنوع کرده است. پس از پایان عادت ماهیانه، غسل حیض برای برخی کارها واجب می شود.
از مجرای رحم زن ممکن است خون های متفاوتی با احکام متفاوت خارج شود: خون ناشی از زخم، خون ناشی از زایمان (نِفاس)، خون استحاضه و خون حیض. خون حیض معمولا تیره رنگ و غلیظ است و با کمی فشار و سوزش بیرون می آید. این خون ناشی از تخریب طبیعی پوشش رحم و دفع تخمک بارور نشده است. فاصله بین دو قاعدگی در افراد مختلف و همچنین در یک فرد ثابت نیست. معمولاً فاصله طبیعی بین شروع یک قاعدگی تا شروع قاعدگی بعدی ۲۸ روز است اما فقط در تعداد کمی از زنان این فاصله کاملاً منظم است. فاصله بین دو قاعدگی تحت تأثیر عوامل زیادی مانند اضطراب و نگرانی، تغییرات فصلی و آب و هوا، تغییر محیط زندگی و تغذیه قرار دارد، اما به طور کلی فاصله ۲۱ تا ۳۵ روز بین دو قاعدگی طبیعی است.

💡 نه ماهه خون حیضی گر آبله برآرد سه ساله خون خلقی آخر چه آورد بر؟

💡 خون حیض آید اگر از گوش زن حکم آن چِبوَد؟! بگو ای بوالحسن!

💡 نه ماهه خون حیضی چون آبله بر آرد سی ساله خون خلقی آخر چه آورد بر

💡 شاهد عصمت تلاش صحبتم را کی سزد خون حیض دختر رز نوشد از لبهای من

💡 گر بخورد خون حیض مادر خود را به که خورد کس نهار صاحب دیوان

💡 از شجاعت نیست آلودن به خون حیض تیغ هر که از نامرد رو گردان شود مغلوب نیست