خوش مژگان

خوش مژگان. [ خوَش ْ / خُش ْ م ُ ] ( ص مرکب ) کنایه از خوش چشم. آنکه مژگان زیبا و خوب دارد.

کنایه از خوش چشم آنکه مژگان زیبا و خوب دارد.

💡 در خانه هر خورشیدوش گلگونه تر کرده خوش مژگان چو تیر نیم کش، لبها چو سوفار آمده

💡 گلستان ارم جز عارض جانان نمی باشد پریزادی بغیر از چشم خوش مژگان نمی باشد

💡 پشت شهباز به سرپنجه گیرا گرم است ناز آن چشم سیه مست ز خوش مژگانی است