خوش مژگان
لغت نامه دهخدا
خوش مژگان. [ خوَش ْ / خُش ْ م ُ ] ( ص مرکب ) کنایه از خوش چشم. آنکه مژگان زیبا و خوب دارد.
فرهنگ فارسی
کنایه از خوش چشم آنکه مژگان زیبا و خوب دارد.
جمله سازی با خوش مژگان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در خانه هر خورشیدوش گلگونه تر کرده خوش مژگان چو تیر نیم کش، لبها چو سوفار آمده
💡 گلستان ارم جز عارض جانان نمی باشد پریزادی بغیر از چشم خوش مژگان نمی باشد
💡 پشت شهباز به سرپنجه گیرا گرم است ناز آن چشم سیه مست ز خوش مژگانی است
💡 در اشعار کلاسیک، شاعران همواره از خوش مژگان بودن چشمهای معشوق برای توصیف زیبایی و ظرافت بینظیر چهره او استفاده کردهاند.
💡 او با آن چشمهای زیبا و خوش مژگان، جلوهای از زیبایی طبیعی داشت که هر بیننده را در نگاه اول خیره میکرد.
💡 توصیف زیباییهای چهره در ادبیات فارسی، اغلب با اشاره به ویژگیهایی نظیر خوش مژگان و ابروهای قلمی همراه با دقت بسیار بالا است.