خوش بیان
خوش بیان به معنای توانایی انتقال احساسات و مفاهیم به شیوه‌ای جذاب و تأثیرگذار است. این مهارت به فرد کمک می‌کند تا در ارتباطات اجتماعی و حرفه‌ای خود موفق‌تر عمل کند. در واقع، خوش بیانی شامل استفاده از واژگان مناسب، لحن مناسب و زبان بدن مؤثر است که همه این عوامل به ایجاد ارتباطی مؤثر و سازنده کمک می‌کنند. این قابلیت نه تنها بر روی کیفیت گفتار تأثیر می‌گذارد، بلکه می‌تواند به بهبود روابط اجتماعی و افزایش اعتماد به نفس فرد نیز منجر شود. افراد خوش بیان معمولاً توانایی بیشتری در جلب توجه مخاطب و انتقال پیام‌های خود دارند. به همین دلیل، پرورش این مهارت به ویژه در زمینه‌های حرفه‌ای و آموزشی از اهمیت بالایی برخوردار است و می‌تواند به شکل‌گیری تعاملات مثبت و سازنده کمک کند.
مترادف‌ها
خوش‌سخن، فصیح، بلیغ
متضادها
بد بیان، بدگو
لغت نامه دهخدا
خوش بیان. [ خوَش ْ / خُش ْ ب َ ] ( ص مرکب ) خوش سخن. نکوسخن. نیکوگو. نیک کلام. نکوکلام. خوش زبان. ( یادداشت مؤلف ).
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه دارای بیانی خوش باشد شیرین سخن.
جمله سازی با خوش بیان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 طوطیان نغمه ساز خوش بیان وان کبوترهای قدسی آشیان
💡 همچنان پند خلیل خوش بیان از برای زمره ی نمرودیان
💡 گر ز عطار بشنوی تو سخن راه یابد به خوش بیانی باز
💡 آن سخنران بسیار خوش بیان بود و با استفاده از کلمات بسیار دقیق و آرایه‌های ادبی زیبا، توانست تمام مخاطبان را در طول مدت سخنرانی خود کاملاً مجذوب کند.
💡 برای تبدیل شدن به یک سیاستمدار موفق، فرد باید علاوه بر داشتن دانش کافی، حتماً فردی خوش بیان باشد تا بتواند افکار خود را به درستی منتقل کند.
💡 نویسنده داستان با سبکی خوش بیان، توانسته است جزئیات بسیار ریز شخصیت‌ها و محیط داستان را به گونه‌ای توصیف کند که خواننده کاملاً در آن غرق شود.
