لغت نامه دهخدا
خودگیر. [ خوَدْ / خُدْ ] ( نف مرکب ) متکبر. غیرفروتن. خودفروش.
خودگیر. [ خوَدْ / خُدْ ] ( نف مرکب ) متکبر. غیرفروتن. خودفروش.
💡 چون نام بر زبانها ننشسته راه خودگیر نقش نگین نگردی تا برتو جا نخندد
💡 هرچندکار فرداست امروز مفت خودگیر شاید دماغ وطاقت وقت دگر نباشد