لغت نامه دهخدا
خودکاشت. [ خوَدْ / خُدْ ] ( ص مرکب ) کشت زمینی که مخصوص بخود شخص باشد. ( ناظم الاطباء ).
خودکاشت. [ خوَدْ / خُدْ ] ( ص مرکب ) کشت زمینی که مخصوص بخود شخص باشد. ( ناظم الاطباء ).
کشت زمینی که مخصوص بخود شخص باشد
💡 جرم بر خود نه که تو خود کاشتی با جزا و عدل حق کن آشتی