خواجه حافظ

خواجه حافظ. [ خوا / خا ج َ / ج ِ ف ِ ] ( اِخ ) خواجه شمس الدین حافظ شیرازی غزل سرای معروف قرن 8 هَ. ق. ایران. رجوع به حافظ شود.
- امثال:
آنکه نمیداند خواجه حافظ شیرازی است و آنهم در شیراز بود؛ کنایه از شیوع خبری.

خواجه شمس الدین حافظ شیرازی غزل سرای معروف قرن هشتم ه. ق. ایران.

💡 در بیان اینکه چون مطلوب را رغبت شامل و طالب را استعداد کامل آمد، توسن مقصود رام است و باده‌ی مراد در جام، از آنجاست که محرم خلوتخانه‌ی راز و محقق شیراز خواجه حافظ قدس سره می‌فرماید:

💡 مگس خان افغان بر سر قبر خواجه حافظ آمد، به جهت تشنيع خواست مقبره او را خراب كند،جمعى او را ممانعت كرده قرار بر تفاءل از ديوان خواجه گذاشتند اين شعر نمودار شد.

💡 جواب آن غزل است این که خواجه حافظ گفت مرا به میکده بر در خم شراب انداز

💡 و بعضی از عارفان که به صحبت شیخ کمال و خواجه حافظ هر دو رسیده بوده اند چنین فرموده اند که صحبت شیخ به از شعر وی بود، و شعر حافظ به از صحبت او.

💡 خواجه حافظ كه در برابر آن جلاد بزرگ قرار گرفته بود با لبخند گفت: اىسلطان عالم از آن بخشندگى است كه بدين روز افتاده ام. تيمور از اين لطيفه خوشش آمدو نه تنها او را مجازات نكرد بلكه او را نوازش ‍ نمود. (39)