( خزاعة ) خزاعة. [ خ ُ ع َ ] ( ع اِ ) قطعه بریده از چیزی. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
خزاعة. [ خ ُ ع َ] ( اِخ ) نام حی ای است از ازد و از آن جهت این قوم را خزاعه می گویند که ازد چون از مکه خارج شدند تا در دیگر شهرها پراکنده شوند قسمتی از قوم ازد از دیگران بریدند و در مکه اقامت کردند و به خزاعه مشهور شدند. رجوع شود به حدائق ص 136و عیون الاخبار ج 5 ص 57 و تاریخ اسلام ص 42، 43 و 97.
خزاعة. [ خ ُ ع َ ] ( اِخ ) نام پادشاهی است که بعد از قحط به مکه آمد. ( شرفنامه منیری ):
خزاعه بیامد چو او گشت خاک
برنج و به بیداد و بی ترس و باک.فردوسی.
نام پادشاهی است که بعد از قحط به مکه آمد.
خُزاعَه
قبیلۀ عرب قحطانی، از قبایل اَزْد، ساکن اطراف مکه، مرکب از تیره های بنوالمصطلق بن سعد، بنو کعب، بنو عدی، بنو ملیح، بنو عوف، بنی حارثه، همگی از نسل عمرو مُزَیقیاء، بنو اسلم بن اقصی، بنی حارثه بن مالک. در زمان های دور از جنوب عربستان و شمال مهاجرت کردند. گروهی از آنان در اطراف مکه ماندند. خزاعیان در عصر جاهلیت، پرستندۀ هُبَل و مَنات بودند. نوشته اند که عمرو، فرزند ربیعة بن حارثه، پس از حضرت ابراهیم موجب رواج بت پرستی در میان اعراب شد. خُزاعه لقب ربیعة بن حارثة بن عمر مُزیقیاء، معروف به لُحَی، است. خزاعیان پیش از قریش، کلیددار و سرپرست خانۀ کعبه بودند. به گفته ای، حکومت مکه در عصر اسکندر با قبیلۀ خزاعه بود. خزاعیان در ۸ق مسلمان شدند و در ۳۲ق به نبرد با امام علی (ع) برخاستند. جویریۀ خزاعی از همسران پیامبر اسلام بود. چند تن از صحابۀ پیامبر اسلام از خزاعیان بودند. سلیمان بن کُثَیر خزاعی که به دستور ابومسلم کشته شد، از بزرگ ترین نقبای عباسیان در خراسان بود. خزاعیان ایران بیشتر در سرخس و قائنات و اسفراین و مازندران و فارس سکونت داشتند. اعراب خزیمۀ قائنات و خاندان علم از این مردم بودند. خزاعیان شیعه مذهب عراق عرب اغلب در اطراف حله و اراضی میان بصره و بغداد سکونت داشتند. شیخ حمدو خزاعی سرکردۀ این مردم پس از ورود قوای صادق خان زند به عراق عرب و اطراف شهر بصره در ۱۱۸۹ـ۱۱۹۰ق، با افراد خود به اردوی صادق خان پیوست.
💡 دهستان را اقوام عرب (نظریه اول)که از قبیله خزیمه، خزاعه و بنی لام هستند که دودمان آن تیره خزیمه ها در عربستان و عبدالخان در خوزستان است و اقوام فارس تشکیل میدهند.
💡 در طی این پیمان، بنی بکر با قریش و بنی خزاعه با مسلمانان همسو شدند. آنها برای مدتی صلح را حفظ کرده بودند. با این حال، انگیزه های اساسی ناشی از دوران قبل از اسلام، که با میل مداوم برای انتقام تشدید شده بود، در نهایت منجر به تجدید خصومت ها شد.
💡 145- نام او ((عمرو)) و نام پدرش حمق (بروزن هند) كه از دودمان ((خزاعه ))بود، خزاعه: طايفه اى از دودمان ((ازد)) است كه ابتداء در يمن سكونت داشتند و سپسبمكه مهاجرت نمودند ولى ((عمرو)) بكوفه رفت و از اصحاب نزديك على (ع ) بشمارمى رفت. سرانجام در موصل از جهان رخت بربست و قبرش با بارگاهى شكوهمند درموصل ((از شهرهاى معروف عراق )) قرار دارد.
💡 بـه طـور كـلى بت پرستان، كه يا برهمايى هستند، و يا بودايى، و يا صابئى، معتقدنبودند كه تمامى ملائكه دختر و زنند، بله بعضى از آنان اين اعتقاد را داشتند، ليكن آنچهاز بـعـضـى از قـبايل عرب مانند وثنيهاى قبيله جهينه، سليم، خزاعه، و بنى مليح حكايتشده، اين است كه: اينان قايل به انوثيت ملائكه بودند.
💡 در اين بين جنگى ميان بنى بكر و خزاعه اتفاق افتاد، و قريش بنى بكر را با دادن سلاحكمك كردند، ولى آشكارا كمك انسانى ندادند به جز بعضى افراد، از آن جمله عكرمه بنابى جهل و سهيل بن عمرو كه شبانه و مخفيانه به كمك بنى بكر رفتند.
💡 گروهى از اعراب مانند قبيله خزاعه اين ستاره را تقديس و پرستش مى كردند. و اعتقادداشتند: مبداء پيدايش موجودات روى زمين است.
