لغت نامه دهخدا
خدویی. [ خ َ ] ( ص نسبی ) منسوب به خدویه است و خدویه جد سهل بن حسان محدث می باشد. ( از انساب سمعانی ).
خدویی. [ خ َ ] ( اِخ ) سهل بن حسان بن ابی خدویه الخدویی حافظ. ابوحاتم گفت: وی از حافظان قرآن بود و از حاتم بن اسماعیل و یحیی بن سعید قطان و عبدالرحمن بن مهدی روایت کرد و از او احمدبن حنبل و غیر او روایت دارند. ( از انساب سمعانی ).
