خاک نشینی

خاک نشینی. [ ن ِ ] ( حامص مرکب ) جلوس بر خاک. || بدبختی. فقر. بیکسی. || فروتنی:
در سرکشی است خاک نشینی که گفته اند
فواره چون بلند شود سرنگون شود.؟

بدبختی فقر

💡 از شوق تو در سر هوس خاک نشینی است آنرا که سر تاج و دل تخت نباشد

💡 تو چونان گرد گر بر خیزی از خاک نشینی بر هوا چون آتش پاک

💡 مردمکم داده تن به خاک نشینی بی تو ز بس دیده ام غبار گرفته

💡 از خاک درت گرچه شوم گرد نخیزم در کوی وفا نیست چو من خاک نشینی

💡 شهنشهی طلبی باش چاکر فقرا گدای خاک نشینی شو از در فقرا

💡 از خاک نشینی فقیران خبرش نیست زانرو که دل شاه ز اورنگ نگیرد