خاک مرده

لغت نامه دهخدا

خاک مرده. [ ک ِ م ُ دَ / دِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) زمینی که رستنی در آن نباشد. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). || خاک پوک که آب بسیار بخود گیرد:
سالکان را صحبت تن پروران سنگ ره است
سیل را این خاکهای مرده کاهل میکند.صائب ( از آنندراج ). || ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) قبر. گور:
چشمه صاف بقا آلوده گرد فناست
بوی خاک مرده می آید ز آب زندگی.میرزا حسن واهب ( از آنندراج ).

فرهنگ فارسی

زمینی که رستنی در آن نباشد.

جمله سازی با خاک مرده

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 گهی بر دمی در تن خاک مرده ز تو روح تا زنده گردد مجدد

💡 آب وحی حق بدین مرده رسید شد ز خاک مرده‌ای زنده پدید

💡 زنده زان شد که ریخت حق به کرم بر سر خاک مرده آب حیات

💡 نیست جز دل عصای این بنده که کند خاک مرده را زنده

💡 کسی کو بر خودی زد «لااله» را ز خاک مرده رویاند نگه را

💡 وقت آن آمد که خاک مرده را باد ریزد آب حیوان در دهن

💡 کشاورزان پس از سال‌ها استفاده از کودهای شیمیایی سنگین، متوجه شدند که زمین‌هایشان به خاک مرده تبدیل شده و دیگر هیچ محصول مفیدی در آن رشد نمی‌کند.

💡 برای احیای این باغ قدیمی، ما باید ابتدا با استفاده از مواد آلی و کودهای کامپوست، این خاک مرده را دوباره زنده و حاصلخیز کنیم.

💡 متخصصان خاک‌شناسی هشدار می‌دهند که از بین رفتن مواد مغذی باعث ایجاد خاک مرده می‌شود که در نهایت می‌تواند امنیت غذایی منطقه را به خطر بیندازد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران