حق نمک

حق نمک.[ ح َق ْ ق ِ ن َ م َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) حقی اخلاقی که منعم را بر منعم علیه است. حقی اخلاقی که پیدا آید میان دو تن از خوردن طعام با یکدیگر:
ای دل ریش مرا با لب تو حق نمک
حق نگهدار که من میروم اﷲ معک.حافظ.

حقی اخلاقی که منعم را بر منعم علیه است

💡 به خنده نمیکنت که بر دلم دارد حق نمک که فزون از هزار سوگند است

💡 شور من حق نمک بر همه دلها دارد نیست ممکن که فراموش توان کرد مرا

💡 حق نمک چگونه فراموش من شود؟ داغ مرا به خنده نمک‌پوش کرده‌ای

💡 یاد تو آتشی است که خامش نمی‌شود حق نمک چو زخم فرامش نمی‌شود

💡 حق حرمت حق عزت حق نان حق نمک جمله ناحق بود پنداری همه بگذاشتند

💡 آن کس که بر جراحت ما می زند نمک می کرد کاش حق نمک را رعایتی