حضرت ابوطالب

[ویکی فقه] عبدمناف بن عبدالمطّلب بن هاشم، عموی پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) و از بزرگان مکه بوده است.
گفته شده که نام وی عمران بوده و ۳۵ سال پیش از عام الفیل متولد شده است. مادرش، فاطمه دختر عمرو بن عائذ بن عمران بن مخزوم بود که به سبب داشتن پسرانی چون عبداللّه (پدر پیامبر ) زبیر و ابوطالب (از داوران قریش )، زنی «مُنجِبَه» (زاینده فرزندانی نجیب) شناخته می شد. پدرش عبدالمطّلب، رئیس مکه و قریش، در سال هشتم عام الفیل به هنگام مرگ، داوری و تولیت امور کعبه را به زبیر و کفالت محمد (صلی الله علیه وآله وسلم) و تولیت سقایت (آب دادن به حاجیان) را به ابوطالب سپرد؛ هرچند ابوطالب بعدها به سبب تنگ دستی، منصب سقایت را به عباس وانهاد.

💡 بقول (ابن عياش ) وفات سيد بطحاء حضرت ابوطالب واقع شده و جلالت شاءنابوطالب و خدمات او برسولخدا(ص ) اكثر از آنستكه ذكر شود و روز وفات او روز حزنو اندوه رسولخدا و اميرالمؤ منين بوده است.

💡 اين سوره در سال هاى آخر حضور پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در مكّهنازل شده است، سال هايى كه به جهت وفات حضرت ابوطالب و حضرت خديجهمسلمانان در شرايط بسيار سختى بسر مى بردند.

💡 در هنگام بجا آوردن اعمال حج اكبر نيز هيچكس مانع و مزاحم ما نشد، تا اينكه زمان حج بهپايان رسيد و ما از سر پل حضرت ابوطالب عليه السلام با يك اتوبوس، يكراستبه شهر مقدس قم آمده و از آنجا راهى تهران شديم. اين كرامتى بود كه ما به چشم خود،از توسل به حضرت رقيه عليه السلام ديديم.

💡 يكى از وظايف انسانى و مذهبى زائران خانه خدا، زيارت قبر مطهر حضرت ابوطالب(عليه السلام ) است، ابوطالب (عليه السلام )، عموىرسول خدا (صلّى اللّه عليه وآله ) و پدر بزرگوار حضرت على (عليه السلام ) بود.