حدث و خبث

[ویکی فقه] در شرع مقدس اسلام آنچه که می تواند انسان را از حالت طهارت خارج کند بر دو قسم است.
اول نجاستهای ظاهری که در اصطلاح فقه خبث نامیده می شود و راه پاک شدن از آنها همان است که در بحث مطهرات رساله های عملیه بیان شده.دوم نجاستهای باطنی که در اصطلاح فقه حدث نامیده می شود البته با دید دقیق نمی توان حدث را نجاست نامید بلکه حدث تنها یک حالت روانی ایجاد می کند که آمادگی عبادت و مناجات را از انسان می گیرد.
پاک کننده های حدث و خبث
بنابر این پاک کننده ها باید بر دو قسم باشند:۱. پاک کننده از خبث مثل استحمام و...۲. پاک کننده از حدث.آنچه که می تواند حدث را از وجود یک انسان رفع کند و به او آمادگی عبادت دهد سه چیز است که عبارتند از وضو، غسل و تیمّم.
منبع
کتاب اخلاق، آیت الله عبدالله شبر، صفحه ۵۶. رده های این صفحه: تیمم | طهارت | غسل | فقه | وضو

💡 مساءله 1 - در آن سيارات طهارت از حدث و خبث با آب آن جا و ياخاكش اگر كلمه (آب ) بر آبش و كلمه (خاك ) بر خاكش صادق باشد صحيح است، وهمچنين طهارت خاكش و سنگش و ساير چيزهايش، و سجده كردن بر زمينش و بر آنچه اززمين آن سياره مى رويد.

💡 مساءله 1 - در نماز ميت طهارت از حدث و خبث و نيز سائر شروط و ترك موانعى كهدر نمازهاى داراى ركوع و سجود معتبر است معتبر نيست بجز قهقهه و سخن گفتن كه بايداحتياط درمورد آن دو ترك نشودبلكه نزديك تر به احتياط آن است كه آنچه مراعاتش درسائر نمازها واجب است در اين نماز نيز رعايت شود.

💡 بله در صورتى كه سخن گفتن باعث آن شود كه صداى امام بگوشش نرسد و خلاصهنفهمد امام چه مى گويد ترك آن لازم است و نزديك تر به احتياط آن است كه مستمعين درحال ايراد خطبه روبروى امام بنشينند و از حدى كه در نماز جائز است روى خود را به اينطرف و آن طرف نگرداند و واجب است بر امام كه درحال ايراد خطبه از حدث و خبث ظاهر باشد يعنى هم بدن و لباسش پاك باشد و هم وضوءداشته باشد و همچنين بر مستمعين.