لغت نامه دهخدا
( جدیرة ) جدیرة. [ ج َ رَ ] ( ع ص ) تأنیث جدیر. ( اقرب الموارد ). رجوع به جدیر شود. || ( اِ ) حظیره از سنگ برآورده. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( آنندراج ). || مطلق حظیرة. ( از منتهی الارب ) ( از آنندراج ). || در نسخه های خطی مهذب الاسماء کتابخانه مؤلف به این صورتها معنی شده: شواکله و شوالکه گوسفند. ( از مهذب الاسماء ). || طبیعت. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( مهذب الاسماء ).
