لغت نامه دهخدا
توقیفگاه. [ ت َ / تُو ] ( اِ مرکب ) زندان. فرهنگستان ایران «بازداشتگاه » را به جای این کلمه پذیرفته است. رجوع به واژه های نو فرهنگستان ایران شود.
توقیفگاه
جمله سازی با توقیفگاه
💡 عملیات احداث این بنا در دوران رضا شاه پهلوی در سال ۱۳۱۱ توسط مهندسان آلمانی آغاز و در سال ۱۳۱۶ تکمیل گردید و به عنوان نخستین زندان مدرن در ایران با عنوان توقیفگاه شروع به کار کرد. بعدها این محل تحت عنوانها زندان موقت شهربانی و زندان زنان نیز استفاده شد.
💡 ساختمانی در محوطه باغ ملی تهران است که از سال ۱۳۱۶ در زمان حکومت پهلوی توقیفگاه، زندان موقت شهربانی، زندان زنان و بعد زندان کمیتهٔ مشترک ضد خرابکاری نام گرفت و توسط ولید شهبازی موسس ساواک برای بازجویی و شکنجه مخالفان حکومت پهلوی مورد استفاده بود. حدود ۸ هزار و ۴۴۲ زندانی که از سال ۵۰ تا ۵۷ در این زندان بودهاست. از جمله زندانیان معروف این زندان در آن زمان سید محمود طالقانی، سید علی خامنهای و محمدعلی رجایی بودهاند.