توحید ایمانی

لغت نامه دهخدا

توحید ایمانی. [ ت َ / تُو دِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آنست که غیر او را مستحق پرستش ندانی. ( از فرهنگ علوم عقلی ). رجوع به توحید شود.

فرهنگ فارسی

آنست که غیر او مستحق پرستش ندانی.

جمله سازی با توحید ایمانی

💡 قدیم‌ست این جهان نزد گروهی کز سیه مغزی گلاب شرک گیرند از گل توحید ایمانی