تنگ خویی

تنگ خویی. [ ت َ ] ( حامص مرکب ) بدخویی. ( ناظم الاطباء ): آفت ملک شش چیز است، حرمان...و تنگ خویی و افراط خشم و کراهت... ( کلیله و دمنه ). و منعی نیکو، بی تنگ خویی می فرمای. ( کلیله و دمنه ).
چو دریا دُر دهد بی تلخ رویی
گهر بخشد چو کان بی تنگ خویی.نظامی.رجوع به تنگ خو و تنگ و دیگر ترکیبهای آن شود.

بدخویی.

بدخویی.

💡 تنگ خویی نشان ادبیرست خوی بد روبه و نکو شیرست

💡 بر پسته لب تو تا نخندید از پسته نرفت تنگ خویی