تلخ عیشی

تلخ عیشی. [ ت َ ع َ / ع ِ ] ( حامص مرکب ) سختی زندگی. زندگی پرمصیبت. زندگانی ناگوار:
مبر تلخ عیشی ز روی ترش
به آب دگر آتشش بازکش.سعدی ( بوستان ).چو تلخ عیشی من بشنوی به خنده درآی
که گر به خنده درآیی جهان شکر گیرد.سعدی.بر تلخ عیشی من اگر خنده آیدت
شاید که خنده شکرآمیز می کنی.سعدی.

زندگی پر مصیبت

💡 ظلام ظلم چو ظاهر شود برآرد پر جهان ز تیرگی و تلخ عیشی و تنگی

💡 فرهاد توام به تلخ عیشی شیرین منی به خوش زبانی